Szarość jesieni
lecz w kilku ułamkach sekundy...
zobaczyłam obraz naszych marzeń...
byłeś Ty i byłam ja pośród szarych barw jesieni...
gdy popatrzyłeś tak na mnie w moim sercu rodziła się wiosna...
czułam zapach żółtych tulipanów i soczystych truskawek...
twoje spojrzenie budziło we mnie ukojenie
dotyk dreszcze...
kochałam Cię mocniej niż samą siebie...
Ty mnie mocniej niż ja Ciebie...
nasze ciała była opętane miłością...
zmysłowością ciał...
delikatnością słów...
myśleliśmy tylko o sobie...
nic się nie liczyło...
podałeś mi dłoń...
poczułam ciepło...
podałam Ci swoja dłoń...
Ty czułeś mą niewinność...
zakochani bez pamięci w rozkoszy napajaliśmy się sobą...
a czas biegł jak opętany...
gdy nie czując Twego ciepła ocknęłam się...
zobaczyłam,że Ciebie nie ma , nie ma jesieni , nie ma naszych rąk splątanych ze sobą...
była wiosna , lecz nie było Ciebie...
wokół było tak pięknie...tylko w sercu...SZAROŚĆ JESIENI...\'\'